nederpunk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Raak tijdsbeeld van Martijn Haas over Ivar Vics alias Dr. Rat
    Dr. Rat, Godfather van de Nederlandse Graffiti door Martijn Haas
     
    Hij wordt regelmatig genoemd op deze site, Ivar Vics (1960-1981) alias Dr. Rat.
    Martijs Haas, die in 2010 bij uitgeverij Lebowski Publishers al een interessant boek uitbracht over de S.K.G. (Stads Kunst Guerilla) waarvan Ivar ook deel uitmaakte, schreef zijn biografie.

    Afgelopen woensdag 29 juni 2011 werd het boek gepresenteerd in twee sfeervolle bijeenkomsten, één bij het IISG op de Cruquiusweg 31 (waar nog tot 6 juli een tentoonstelling over Ivar te zien zal zijn) en één in de Talentfactory aan het IJplein
    in Amsterdam Noord. X-Offenders met onder meer Bugs-bassiste Simone Mansveld en de legendarische Helmettes (voor de gelegenheid een duo bestaande uit Joris Pelgrom en Pieter Kooyman (ook de gitarist van Mecano en God's Heart Attack) Vrienden en bekenden van Ivar (en natuurlijk ook ondergetekende) waren aanwezig.
     
    Lebowski had het evenement, net als in mei toen mijn vriend Dirk Polak zijn boek Mecano, Een Muzikaal Egodocument presenteerde, weer prima georganiseerd, onder meer met de verkiezing van de derde Prix du Graffiti (de eerste werd in 1978 gewonnen door Dr. Rat zelf) die deze keer gewonnen werd door Laser 3.14. Zonder iets af te doen aan het grote talent van deze kunstenaar, was het in mijn optiek wel jammer dat de jonge generatie, onder meer vertegenwoordigd door Amsterdam(ned), er niet met de prijs vandoor ging.
     
    Het boek van Martijn Haas leest als een trein en heb ik dan ook nauwelijks kunnen neerleggen. Met behulp van overigens zeer natuurlijke stimulanten (met dank aan Doctor B.) heb ik het dan ook vrijwel in één ruk uitgelezen. Het schetst een mooi tijdsbeeld, het is net of je in een teletijdmachine een reis terug naar eind jaren zeventig, begin jaren tachtig maakt. Zelf heb ik Ivar nauwelijks gekend (ik heb één keer gezien hoe hij een prullenbak in de fik stak) maar ik heb de tijd waarin hij actief was als kunstenaar en de Amsterdamse punkscene vanaf 1978 wel bewust meegemaakt. Voor Martijn (geboren in 1971) geldt dat niet, en daarom vind ik het knap dat hij toch in staat is geweest de sfeer en toonzetting van Ivar's bloeiperiode fraai neer te zetten. Daarbij schuwt hij de duistere kant van Ivar niet en hij staat ook regelmatig stil bij diens extremistische natuur. Bijzonder raak is de passage over de lievelingskleur van Ivar (het donkergroen van regenpijpen) dat volgens zijn moeder Henriette een soort contrast vormde met zijn zeer vurige inborst. Het was het gedeelte uit de radiodocumentaire van Andrea Bouma uit 1983 dat mij het meest is bijgebleven.
     
    Aan het eind van het boek wordt Ivar in perspectief geplaatst en wordt zijn invloed op de generatie kunstenaars na hem besproken. Dit gedeelte had misschien wel wat uitgebreider kunnen zijn, maar geeft wel een goed beeld van de ontwikkelingen na zijn helaas vroegtijdige dood.
     
    Dit boek is zeker een aanrader voor iedereen die interesse heeft in de culturele en sociale geschiedenis van de in het boek beschreven periode alsmede in de nederpunk-geschiedenis (dank Martijn voor de link naar deze site) maar is tegelijk ook een persoonlijk document van en voor mij bekende tijdgenoten van Ivar (zoals Erik Hobijn, Asha Fowler, Bart Schut alias VendeX, Diana Ozon, Hugo Kaagman en niet in de laatste plaats mijn goede vriend en co-webmeester Bert Broodje). Het beeldmateriaal is ook weer schitterend met veel tot nog toe niet gepubliceerd werk van Ivar en ook afbeeldingen van een schitterend door Ivar gedecoreerde leren jack.
     
    Ik eindig met een citaat van William Gotzwinkle uit zijn boek Dr. Rat dat de inspiratie vormde voor het voornaamste alias van Ivar:
     
    "De dood mijn vriend, is een bevrijding"
     
    Ivar, ik hoop voor jou dat deze bewering klopt.
     
     
    Kees Smit, webmeester, 1-7-2011
     
     
     
     

    Reacties

    Diana Ozon op 04-07-2011 12:13
    Mensen, koop dat boek: het laat je niet meer los!
     
    Kees, helemaal met je eens dat Amsterdam een goede kanshebber was voor de Grand Prix du Graffiti. Ze heeft dan ook de eervolle vermelding en troostprijs van een set eddingstiften ontvangen. Zelf zei ze dat het onterecht en voor haarzelf ongemakkelijk zou zijn alszijLaser 3.14 had gepasseerd. Het was voor de Jury, Hugo Kaagman, Melissa Scholten en mijzelf een zeer moeilijke keuze tussen die twee te beslissen waardoor wij besloten het publiek de knoop te laten doorhakken door middel van publieksstemming onder de 3 finalisten, ShePlays, Laser 3.14 en Amsterdam. Dat stelde zich op in rijen waarbij Laser meer dan het dubbele aantal stemmen ontving.
    ausserart op 04-07-2011 20:41
    Op grond van de stemverhouding was het inderdaad een volkomen terechte overwinning voor Laser 3.14 !
     
    Groeten,
     
    Kees
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl